Stel je eens voor: je zit in een teammeeting met vijf collega’s. Iedereen praat door elkaar en tijdens een discussie gaat het geluid van links naar rechts. Jij probeert je te concentreren, maar het enige wat je hoort is ruis. Wanneer jouw leidinggevende naar je mening vraagt, blijf je stil. Je hebt werkelijk geen idee wat er besproken is. ’s Avonds thuis plof je doodmoe neer op de bank en zeg je jouw sportafspraak alwéér af…
Onderzoek onthult de uitdagingen van slechthorendheid
Voor mensen met gehoorverlies is dit dagelijkse realiteit. Een recent onderzoek van het Universitair Ziekenhuis Antwerpen (UZA) toont dat men nog te vaak de impact hiervan op de werkvloer onderschat. Prof. dr. Vincent Van Rompaey en audiologe Cato Philips brachten in het onderzoek ‘Hear Again, Work Again’ de uitdagingen van 140 slechthorenden op de werkvloer in kaart. Hun conclusie? Mensen die met nog één oor goed horen, ervaren bijna dezelfde problemen als wie aan beide oren ernstig gehoorverlies heeft. “Je hoort dus wel aan één oor, maar je weet niet van waar de geluiden komen. Een gesprek volgen wordt een constante inspanning,” legt Van Rompaey uit.
Eén oor is niet genoeg
In de praktijk draait gehoorverlies niet alleen om slecht verstaan. Het gaat om begrijpen, filteren en je kunnen concentreren in rumoerige omstandigheden. Een uitdaging die we bij PlanPlan dagelijks tegenkomen tijdens intakes en praktijkvoorbeelden. Daarvoor heb je beide oren nodig. Zo blijkt ook uit:
- “Versta je het?” is niet de juiste vraag
- Mijn collega’s vroegen: “waar zijn je mooie microfoontjes?”
- “Dit houd ik niet vol…”
- En de vele reviews die we ontvingen na hulpvragen over beter verstaan tijdens een vergadering.
Zelfs lichte gehoorproblemen kunnen leiden tot sociale isolatie, mentale vermoeidheid en uiteindelijk uitval op het werk.
Eenzijdig gehoorverlies is geen kleinigheid
Eenzijdige plotsdoofheid betekent vaak dat je niet meer volledig kunt deelnemen aan vergaderingen of informele gesprekken. Enkel een hoortoestel of ander hulpmiddel geeft aan deze kant onvoldoende spraakverstaan, concluderen de onderzoekers uit het UZA. Bij PlanPlan zien we dat dit leidt tot terughoudendheid: mensen eten liever apart, werken geconcentreerd door of overwegen zelfs vervroegd pensioen.
“Betrokken blijven bij je team, ook met gehoorverlies” is een uitspraak die veel cliënten van ons herkennen. Het UZA-onderzoek benadrukt dat een (tweede) cochleair implantaat (CI) in sommige gevallen de spraakverstaanbaarheid kan verbeteren, maar zelfs dan blijft de werkvloer een inspannende omgeving. Kleine, praktische hulpmiddelen en slimme aanpassingen blijven essentieel om ontspannen deel te nemen en je onderdeel te voelen van een organisatie.
Kleine ingrepen, groots effect
Vaak zijn het juist die kleine ingrepen die een groots effect hebben. Van gerichte microfoons tijdens vergaderingen tot een optimale plaatsing van een werkplek, auditieve hulpmiddelen die spraak centraal zetten of coaching en advies om strategieën voor concentratie en communicatie te ontwikkelen. Bij PlanPlan helpen we je op weg.
“Misschien kan ik toch doorwerken tot na mijn vijfenvijftigste”, is een uitspraak die ons laat glimmen van geluk. Het gevoel gehoord en begrepen te worden draagt bij aan motivatie en productiviteit. Het is een boodschap die ook de onderzoekers van het UZA delen: begrip en kleine aanpassingen op de werkvloer kunnen het verschil maken. Niet alleen voor de slechthorende medewerker, maar voor het hele team en de organisatie.
Luisteren kan je leren
Gehoorverlies is dan wel onzichtbaar, de impact is daarentegen groots. Zowel in België, zoals het UZA laat zien, als bij onze cliënten hier in Nederland. Tijdige ondersteuning en praktische oplossingen zorgen dat medewerkers zich gehoord voelen en volwaardig kunnen (blijven) meedoen.
Wil je weten hoe jij of jouw team het beste kunt omgaan met gehoorverlies op de werkvloer? Of ben je benieuwd welke hulpmiddelen het verschil maken tijdens vergaderingen? Meld je aan voor ons webinar of neem gerust contact met ons op. We denken graag met je mee en laten je ontdekken hoe kleine stappen een groot verschil maken.

