In september 2022 kreeg ik te maken met plotsdoofheid aan één kant. Vanaf dat moment was ik compleet doof aan de rechterkant. Mijn linkeroor functioneert erg goed. Toen ik de diagnose plotsdoofheid kreeg, was ik net anderhalve week op een nieuwe school gestart. Ik stond vier dagen voor de groep en ben nog vier maanden aan het werk gebleven. Wat kostten de dagen me veel energie! Op dat moment had ik nog geen enkele ondersteuning betreffende het gehoor. Waar geluid vandaan kwam, daar had ik geen weet meer van.
Mijn gehoorcoach (echt aan te raden) gaf me het advies om naar een audiologisch centrum te gaan, ook bespraken we het re-integreren. Tijdens het ziek zijn ben ik bij de audicien geweest en heb ik langere tijd een crosstoestel met hoortoestel geprobeerd. Tijdens mijn re-integratie (op een andere school) heb ik ook een BAHA of BCD (Bone Ankered Hearing Aid of Bone Conduction Device) via het audiologisch centrum getest. Deze apparaten kon ik op zo heel goed vergelijken.
Vanaf het moment van uitval had ik contact met de bedrijfsarts. Ook hij wist nog niet veel van plotsdoofheid. Hij stond open voor informatie die ik kreeg van mijn gehoorcoach en via Hooridee. Bij de gesprekken met mijn werkgever kwam ik samen met mijn gehoorcoach beslagen ten ijs, bijvoorbeeld met de richtlijn ‘Gehoorverlies op de werkvloer’ van Wendelina Timmerman (Hooridee).
Ik wilde verder in het onderwijs en daarbij had ik zeker ondersteuning nodig, op wat voor manier dan ook. Via een lijstje heb ik de voors en tegens van het crosstoestel en de BCD op een rijtje gezet. De keuze viel op de BCD. Er wachtte me een operatie, want voor een BCD moet een schroef in het hoofd worden geplaatst. Die werd op 1 juni 2023 geplaatst (aan de kant van het gehoorverlies). Het hele proces verliep bij mij snel, kreeg ik van alle kanten te horen 😉. De drive om verder te komen, weer een eigen groep te mogen draaien was en is erg groot.
Na de zomervakantie startte ik met een BCD als ondersteuning, wederom op een nieuwe school in een eigen groep voor vier dagen. Het richtinghoren was beter (niet zoals bij een horende), ik verstond leerlingen beter, maar stelde ook nog vaak ‘Wat zeg je?’ aan leerlingen. Ik begreep de leerlingen niet altijd omdat ik ze niet goed verstond, waardoor misverstanden ontstonden. Ik moest er regelmatig naar toe lopen. Het tempo gaat daardoor uit de les, het energielek was nog steeds groot en de avonden thuis erg kort omdat mijn bed op tijd riep. Kortom: de BCD was niet afdoende. Er werden maatregelen genomen om verstorende geluiden te verminderen. Dat hielp wel, maar niet genoeg.
Via mijn gehoorcoach kwam ik bij PlanPlan terecht. Tijdens de intake werd me al snel duidelijk wat zij konden bieden. Ik mocht een proefopstelling uitproberen. Ik heb gewerkt met alle microfoons aan, zodat ik de hele groep kon verstaan. Ik hoorde de kinderen écht veel beter! Ook konden zij op elkaar reageren, want ik wist weer waar het vandaan kwam. Daarnaast heb ik met de middelen gefocust op een deel van de klas, ook toen hoorde ik de kinderen goed. Ik hoefde geen inspanning te leveren om hen te verstaan. Ook heb ik de werpbox uitgeprobeerd. Die kan ik bijv. gebruiken tijdens individuele instructies, dan hoef ik ook geen moeite te doen om het kind te verstaan en heb ik minder last van ruis in de omgeving. Ik hoef er niet naartoe te lopen of te buigen. De werpbox heeft ook bij een kind op tafel gelegen, terwijl dat kind aan het voorlezen was. Waar ik ook stond in het klaslokaal, ik kon het kind verstaan en hoefde wederom geen moeite te doen. Ik vond het fantastisch!
De dag na de proef kon ik het verschil heel goed merken. De kinderen gaven me terug dat ik tijdens de proef misschien maar één keer had gevraagd: ‘Wat zeg je?’. Het was hen opgevallen hoeveel voordeel ik had bij de apparatuur. Ik miste die apparatuur direct.
Inmiddels is de apparatuur van PlanPlan gekoppeld met mijn BCD. De BCD stuurt de informatie rechtstreeks via botgeleiding naar mijn goede oor. Zo hoor ik heel goed. Ook vangt de BCD zelf geluid op. Het grote voordeel van de BCD is voor mij dat ik niets in mijn goede oor heb. Bij een crosstoestel zit er immers altijd in mijn goede oor een hoortoestel.
Sinds vier weken maak ik gebruik van de definitieve opstelling in het lokaal. De leerlingen versta ik veel beter, waardoor ik meer tempo kan maken tijdens de les. Ik hoef me minder te focussen op het luisteren, hoef minder inspanning te doen. Ook tijdens besprekingen met collega’s en/of externen gebruiken we mijn lokaal, zodat ik gebruik kan maken van de apparatuur waardoor de besprekingen me minder energie kosten omdat ik het goed kan horen.
Mijn energielevel is hoger, al moet ik wel waakzaam blijven. Ik kan zeker merken dat ik veel voordeel heb bij het gebruik van de apparatuur. Dat is mij na deze korte periode (terwijl ik ook moest wennen aan het gebruik ervan) zeker duidelijk. Hoe geweldig is het, wat er allemaal mogelijk is op dit gebied! ’s Ochtends bij het klaarzetten van de apparatuur (dat is echt de moeite niet), vind ik het nog wel confronterend. Ik weet van mezelf dat dat gevoel minder zal worden en die gevoelens wegen zeker niet op tegen de voordelen die de apparatuur biedt. Heb je gehoorverlies, vraag en kijk naar de mogelijkheden, die zijn legio! Ik ben er zo blij mee!