Sandra geeft al meer dan twintig jaar les aan groep zeven. Haar leerlingen zijn dol op haar, collega’s waarderen haar inzet en ook de ouders van leerlingen weten haar te vinden. Toch draagt ze al die jaren iets mee dat niemand ziet: ze is eenzijdig doof.
Sandra hoort aan één oor niets. Ze heeft geleerd te compenseren, te positioneren en te anticiperen. Ze weet precies hoe ze in de klas moet staan om zoveel mogelijk mee te krijgen. Het kost haar elke dag enorm veel energie, die ze eigenlijk niet heeft.
Goede hoorzorg, verkeerde context
Op een gegeven moment wordt haar gehoorverlies dusdanig en krijgt Sandra hulpmiddelen. Ze doorloopt de volledige hoorzorg: van KNO-arts tot het audiologisch centrum en de audicien. Ze wordt goed begeleid en krijgt uiteindelijk een RogerOn, een draadloze microfoon die haar hoortoestel direct voedt met geluid van een spreker in de ruimte.
Sandra legt de RogerOn achter in het lokaal op de kast. Zo kan ze de leerlingen achterin eindelijk verstaan. Waar ze hoopt op een goed werkende toevoeging, ontdekt ze al gauw dat ze de leerlingen voorin het lokaal door de RogerOn niet meer hoort. De microfoon pikt het geluid op van waar hij staat, niet van waar de vraag gesteld wordt.
Sandra probeert haar lessen desondanks met de RogerOn te geven en ervaart het een tijdje. Ze verplaatst de microfoon, past haar opstelling aan en zoekt naar een werkbare situatie. Wat ze ook probeert, het lukt niet. De RogerOn werkt voor één richting. In een klas is communicatie allesbehalve eenrichtingsverkeer. Uiteindelijk legt ze het apparaat daarom weg en ploetert ze verder zoals ze dat altijd deed.
Jarenlang doorzetten tot het niet meer gaat
Jaren gaan voorbij. Sandra functioneert, maar ten koste van zichzelf. De vermoeidheid stapelt zich op. Het concentreren op wat er gezegd wordt, het constant scannen van het lokaal, het missen van halve zinnen en ter plekke aanvullen wat er waarschijnlijk gezegd is. Het is onzichtbaar werk dat zichtbaar haar tol eist. Uiteindelijk valt Sandra uit. Niet vanwege onwil of onbekwaamheid, maar vanwege structurele overbelasting.
Tijdens haar re-integratietraject ontdekt Sandra voor het eerst wat een meerkanaals communicatiesysteem inhoudt. Niet één microfoon op een vaste plek, maar meerdere richtingsgevoelige microfoontjes verspreid door het lokaal. Leerlingen achterin, leerlingen voorin, een leerling die een vraag fluistert tijdens een toets: Sandra kan ze allemaal verstaan.
Ze ontdekt het meerkanaals communicatiesysteem via begeleiding rondom gehoorverlies en werk. Bij een hoorcoach zocht ze hulp en vond ze iemand die keek naar het geheel: de techniek, de werkplek en de energie die het haar kostte. Niet elk onderdeel apart, maar alles in één. Dat was de blik die ze al die jaren had gemist.
De hoorzorg doet haar werk, en toch is er een gat
De vraag die Sandra zichzelf stelde – en die wij onszelf als professionals ook moeten stellen – luidt: waarom wist ze dit niet eerder?
Sandra is niet slecht geholpen. Haar KNO-arts, het audiologisch centrum en de audicien hebben stuk voor stuk gedaan wat in hun expertise ligt. Medisch en technisch klopt het traject. Toch heeft niemand de verbinding gemaakt tussen haar gehoorverlies en de specifieke werksituatie. In een lawaaierig klaslokaal met bewegende leerlingen in alle hoeken en de eis om op dertig kinderen tegelijk te reageren is een RogerOn allesbehalve omvattend.
Elke specialist kijkt vanuit zijn eigen vakgebied. Dat is logisch en tegelijkertijd precies het gat waar mensen als Sandra doorheen vallen. Het gat tussen de techniek en de praktijk van het werk.
Wat PlanPlan anders doet
Bij Adviesbureau PlanPlan kijken we naar de volledige werkplek. Inclusief de akoestiek van het lokaal, de communicatiedynamiek in de klas en de technische mogelijkheden die daadwerkelijk aansluiten op de betreffende situatie. Een gespecialiseerd werkplekonderzoek brengt in kaart wat er nodig is. Niet wat er in theorie beschikbaar is, maar wat er voor déze medewerker op déze werkplek het verschil maakt.
Met een communicatiesysteem op maat – met richtingsgevoelige microfoons, afgestemd op de akoestiek van het lokaal – kan een leerkracht met gehoorverlies duurzaam blijven functioneren. Zo realiseren we een structurele oplossing in een verhaal dat alles behalve een uitzondering is. Er zijn namelijk meer leerkrachten die compenseren zonder dat iemand vraagt: kan dit ook anders? Er zijn meer medewerkers die jarenlang doorlopen op eigen kosten, omdat de verbinding tussen zorg en werk nooit gelegd is.
Wacht niet tot uitval onvermijdelijk wordt
Binnen PlanPlan voeren wij wekelijks gespecialiseerd werkplekonderzoek uit voor medewerkers met gehoorverlies. We brengen de werksituatie in kaart en adviseren over akoestiek en communicatiesystemen op maat. Wij zorgen dat techniek en praktijk elkaar vinden. Zo houden schoolbesturen en werkgevers waardevolle mensen aan het werk, op een manier die houdbaar is.
Wil je meer weten over wat PlanPlan voor jouw medewerker of school kan betekenen? Neem gerust contact op. We denken graag met je mee!