advies en maatwerk op het gebied van horen en verstaan

Beter verstaan in de klas

Herkent u dit?

  • Ik versta de leerlingen achterin niet.
  • Bij geroezemoes versta ik de leerlingen niet.
  • Bij een toets versta ik een fluisterende vraag niet.
  • Ik reageer niet altijd goed en dat maakt me onzeker.
  • Ik heb het gevoel een minder leuke leerkracht te zijn.
  • Na een werkdag ben ik ernstig vermoeid.

Wij denken graag mee over passende oplossingen.

Akoestische oplossingen

Geluidsabsorberende  materialen zorgen ervoor dat hinderlijke geluiden minder nadrukkelijk aanwezig zijn. Dat maakt het geluid in de ruimte  aangenamer. PlanPlan kan nagalmmetingen doen en op basis daarvan passend advies geven.

Communicatiesysteem met microfoontjes in de klas

Met een communicatiesysteem-op-maat kunt u – door de inzet van meerdere microfoontjes – leerlingen weer goed verstaan: of het nou rumoerig is in de klas of leerlingen ver van u af zitten. We geven u graag een deskundig advies, afgestemd op uw persoonlijke situatie.

 

Uit de praktijk

Docent geschiedenis

Mijn naam is Neely de Ronde. Ik ben werkzaam als docent geschiedenis in het voortgezet onderwijs. Helaas ben ik enkele jaren geleden doof geraakt aan mijn linkeroor. Door mijn partiële doofheid had ik erg veel last van bijgeluiden. Het geluid van een vuilniswagen die in de straat de bakken aan het legen was, zorgde ervoor dat ik in mijn lokaal de opmerkingen  van mijn leerlingen niet goed kon horen. Ook had ik er moeite mee om de bijdrage van leerlingen die achter in de klas zitten goed te horen. Een ander probleem was dat ik niet goed kon onderscheiden waar geluid vandaan kwam, als iemand wat zei. Kwam het nu van links of van rechts?  Mijn cross-overgehoorapparaat was niet voldoende om deze problemen het hoofd te bieden.

Adviesbureau PlanPlan heeft voor mij een communicatiesysteem aangebracht in mijn lokaal, waardoor mijn gehoorhandicap mij niet meer in de weg staat om les te geven. Het systeem bestaat uit een 9-tal microfoontjes die verspreid in mijn lokaal vanuit het plafond naar beneden hangen en een 10de draadloze microfoon. De microfoontjes zijn verbonden met een processor en met een ontvanger die ik kan koppelen aan mijn gehoorapparaat.  Met een bedieningsschermpje kan ik de microfoontjes bedienen. Daarbij heb ik tal van mogelijkheden, waarvan ik  er twee noem. Als de les docentcentraal verloopt, zet ik de microfoon aan bij de leerling die een bijdrage wil leveren. Ik hoor zijn / haar stem dan bijzonder helder en duidelijk. Bij groepswerk zet ik de microfoontjes uit, behalve de draadloze microfoon. Ik loop rond door het lokaal om te horen hoe het groepswerk gaat. Bij de groep waar ik langs kom, plaats ik de draadloze microfoon en ik praat met de leerlingen over hun vorderingen. Het mooie is dat ik het geroezemoes van de andere groepen amper hoor en de gesprekken van deze specifieke groep helder kan verstaan.

Het communicatiesysteem helpt mij bijzonder goed om op een ontspannen manier les te geven. Aanvankelijk was de bediening van het scherm wel een complicerende handeling. Maar ondertussen ben ik er zo aan gewend dat het eigenlijk vanzelf gaat. Wel kom ik aan het begin van de dag iets eerder op school om het op te starten. Heel af en toe vindt er een storing plaats, waardoor ik mijn schermpje niet goed opgestart krijg. Gelukkig zijn de mensen van PlanPlan altijd bijzonder welwillend om me te helpen.

Kortom: ik ben ongelooflijk blij met dit communicatiesysteem in mijn lokaal. De service van PlanPlan is goed en het systeem heeft allerlei toepassingsmogelijkheden.

Neely, docent Geschiedenis

augustus 2017

Docent praktijkschool

Natuurlijk Guido en Andrea wil ik wel iets vertellen over mijn ervaringen met jullie werk, want ik denk dat ik anders toch wel helemaal afgekeurd voor mijn leuke beroep was geweest!

Met een slechthorende familie, aan mijn vaders kant, wist ik natuurlijk best dat mijn broer en ik niet goed hoorden al was dat tot ongeveer mijn 28ste jaar geen reden voor een hoortoestel.

Wel was ik handig met aflezen, mijn broer en ik deden wedstrijdjes bij de tv wie het meest verstond met onhoorbaar geluid voor ons, met mijn moeder als scheidsrechter.

Ik wilde graag lesgeven en ben daar begin jaren 70 in terechtgekomen met de nodige mazzel: een niet al te oplettende keuringsarts. Ik kwam terecht in het voortgezet speciaal onderwijs, dat heet tegenwoordig praktijkschool. Een kolfje naar mijn hand: vanaf het begin van dit type onderwijs ben ik docent algemene technieken, thans de textiel-mode kant, arbeidstraining en mentor.

Na jarenlang full-time gewerkt te hebben raakte ik afgebrand.

Ik werd voor 40%afgekeurd, maar moest wel een nieuwe manier vinden om het vol te houden. Ik vind het nu eenmaal ontzettend leuk om met pubers van heel verschillende achtergronden uit allerlei landen, met de nodige problemen te werken aan hun toekomst.

In 1991 waren er al een paar aanpassingen in mijn lokaal gemaakt: absorberende panelen en een laag extra op de galmende keiharde oude vloer.

In 2006 kwam Planplan in beeld na een tip van Agaath van het audiologisch centrum van de VU.

Guido kwam met een heel plan: dubbele ramen & airco om van de herrie van buiten af te komen, communicatiesysteem met 8 microfoons op strategische plaatsen, een hogere tafel voor mij en nog wat kleine oplossingen.

Ik was best sceptisch, ik vond het weer zo’n gedoe allemaal, we zaten met school in een moeilijke periode en ik wilde geen aandacht voor mijn prive-oren-sores. Het lijkt achteraf wel of Guido dat begreep, hij ging onstuitbaar door met zijn plannen en probeerdagen!

Ik had ook zo mijn bedenkingen bij al die microfoons die aan het plafond zouden hangen, zouden die niet gejat of gemold worden? De mooie Sennheiser van tafel misbruikt? De voor mijn jongens ongetwijfeld interessante apparatuur her en der? Dat kastje om mijn nek, die opladers…

Guido bleef opgewekt en wist, dit komt goed!

Ik moet het toegeven: het is goed gekomen!

De jongens vinden het interessant en proberen wel eens uit hoe dat nou zit met die apparaten:’ het lijkt hier de CIA wel!’

Ik roep dan: aha zelfs als ik op de WC zit weet ik nog wat jullie hier aan het doen zijn.

De meiden spelen nogal eens interviewtje met de (tafel)microfoon; daar zijn al heel wat confronterende vragen gesteld! Dat is inmiddels een beproefde methode bij lastige gesprekken; wil je de microfoon?

De opstelling in het lokaal is totaal gewijzigd, de apparatuur werkt en ik ben eraan gewend geraakt. Ze wachten nu aan het begin van de les met de tekst: ‘juf uw kastje eerst’! Bij het branden van de lampjes: ‘ja we kunnen’. Bij liefdesperikelen die achterin besproken worden knijp ik een oogje dicht en schakel de betreffende microfoon even demonstratief uit, ‘niet alles hoef ik te horen dames.’

Voor mijn type leerling is het trouwens een enorm mooi voorbeeld hoe je met een handicap of beperking of iets ander speciaals toch kunt doen wat je het liefst doet!

Mensen van Planplan dank voor jullie volharding en enthousiasme!

Karin, docent praktijkschool

Een kleuterleidster met tinnitus

En toen was er tinnitus! Met alle gevolgen van dien. Hoe kan ik met tinnitus, lesgeven aan 25 kleuters die de hele dag geluid/lawaai produceren? Helaas moet ik tijdelijk stoppen met lesgeven. Mijn bedrijfsarts geeft aan dat ik mogelijk niet meer terug kan naar het basisonderwijs.

Een arbeidscoach wordt ingeschakeld en zij brengt mij in contact met het Adviesbureau PlanPlan.

Er volgt een intakegesprek. Zij geven tips, hoe je op een simpele manier het geluid kunt terugbrengen en er worden metingen verricht naar de akoestiek in mijn lokaal en de gymzaal. Hieruit blijkt dat de nagalm veel te hoog is. Mijn plafond wordt vervangen door speciaal materiaal. Dit zorgt ervoor dat de geluiden worden gedempt. Zo gauw als je mijn lokaal binnen stapt, voel je rust.

Ook krijg ik een stoplicht in de klas, waardoor de leerlingen medeverantwoordelijk worden gemaakt voor het geluid in de klas. De leerlingen letten op en geven aan wanneer het oranje- of roodgekleurd is, ze gaan automatisch zachter praten. Het bureau zorgt ervoor dat er een aanvraag naar het UWV gaat voor akoestische aanpassingen. UWV gaat akkoord en de kosten worden voor een groot deel vergoed.

Dankzij dit geweldige plafond en het stoplicht in mijn lokaal, kan ik toch mijn werkzaamheden blijven uitvoeren in het onderwijs. Eigenlijk zou iedereen in het onderwijs zo’n plafond moeten hebben. Je creëert rust voor leerlingen en leerkrachten.

Een zeer tevreden leerkracht

januari 2017

Leerkracht Economie

Je merkt op zekere dag dat je gehoor afneemt. Je twijfelt nog. Het zal wel een verkoudheid zijn of iets dergelijks. Na een bezoek aan het Audiologisch Centrum kun je er niet meer om heen. Het gehoor is blijvend beschadigd. Dan begint de zoektocht naar oplossingen. Een aantal keren is mij een jobcoach aangeboden. Maar dat is niet wat ik zoek. Uiteindelijk kom ik terecht bij Adviesbureau PlanPlan. Het traject wordt mij uit de doeken gedaan en de bijkomende kosten worden besproken. De intake vindt nog plaats voor de zomervakantie. De proefopstelling, met een arbeidsspecialist van het UWV, vindt plaats na de zomervakantie. Deze proefopstelling maakt mij meteen enthousiast. Sinds lange tijd kan ik de leerlingen weer goed verstaan. Ik hoor weer de fluisterende gesprekjes. Ik kan reageren op de storende geluiden. Kortom, het lijkt mij een ideale oplossing.

Binnen enkele weken ontvang ik de goedkeuring. De dagen van opbouw herinner ik me als dagen van veel kabeltjes en veel instructies. Dan ermee aan de slag. Vertellen aan leerlingen wat de microfoontjes en de ontvanger allemaal kunnen. Vertellen dat ik ze op de gang kan horen en dat ik de led-indicatoren uit kan zetten. Dan zijn de leerlingen aan zet. De installatie wordt uitgeprobeerd. Ik naar de gang en ik moet vertellen wat de leerlingen in het lokaal zeggen. Samen even het lawaaistoplicht op rood zien te krijgen. Een ideaal apparaat, omdat je als slechthorende geen referentiekader hebt, wanneer lawaai storend is.

Inmiddels werk ik er alweer jaren mee. De microfoontjes gaan allemaal aan bij een klassikale les. Als de leerlingen individueel werken, kunnen de microfoontjes apart aangezet worden. De leerlingen vinden de microfoontjes de normaalste zaak van de wereld. Na de zomervakantie moet je aan “nieuwe” klassen de werking uitleggen. Maar ook deze klassen zijn binnen de kortste keren aan de apparatuur gewend. Natuurlijk wordt het nooit je eigen gehoor. Je hoort de bladzijden omslaan en je hoort soms de pennen over het papier gaan. Dan is de uitknop misschien wel de mooiste knop die op het bedieningspaneel zit. Maar deze nadelen wegen niet op tegen de voordelen. Zonder deze apparatuur zat ik achter de geraniums. Nu kan ik het werk dat ik leuk vind, uit blijven voeren.

Kortom: Adviesbureau PlanPlan heeft voor het Carmelcollege Emmen in het algemeen en voor mij in het bijzonder fantastisch werk verricht.

Jan, leerkracht economie CCE

december 2013

Docent Frans

In juni 2011 werd ik geconfronteerd met een handicap. Ik was doof aan mijn rechteroor. Dit is veroorzaakt door een brughoektumor. Deze had mijn gehoorzenuw beschadigd. Een gehoorapparaat was in mijn geval nutteloos, omdat de signalen niet worden doorgegeven. In het schooljaar 2011-2012 werd het lesgeven erg zwaar door deze handicap, want ik wist nooit waar het geluid vandaan kwam en, bij een grote klas, verstond ik de leerlingen achterin de klas niet. Dit was heel vermoeiend en aan het einde van iedere werkdag was ik dan ook geheel uitgeput. Ik heb het dat jaar volgehouden maar ik besefte wel dat ik dit niet tot mijn 66ste zou volhouden, het was gewoon te zwaar. Ik ben toen gaan zoeken naar oplossingen. Via een stagiaire met gehoorproblemen, kwam ik in contact met het adviesbureau PlanPlan.

PlanPlan kwam met het voorstel om een aantal microfoontjes aan het plafond te hangen. Ik kreeg een koptelefoon op en een laptop op mijn bureau. Op de laptop kon ik zien uit welke microfoon het geluid kwam. Dat geluid kreeg ik dan doorgegeven in mijn linkeroor. Dit was een proefopstelling. Ik was meteen enthousiast. Ik wilde graag deze apparatuur in het schooljaar 2012-2013.

De apparatuur is in september 2012 geplaatst. In het begin was het natuurlijk wel wennen en ik moest handigheid krijgen in het bedienen van de knopjes, want er zijn veel mogelijkheden. Je kunt alle microfoons ingeschakeld hebben, maar je kunt ook een aantal tijdelijk uitzetten. Je kunt ze ook op een na, allemaal uitzetten. Dit is handig als het wat rumoerig is in de klas en je bent in gesprek met een leerling.

Na twee weken  ging alles probleemloos. Ik ben er helemaal aan gewend en het scheelt echt heel veel qua vermoeidheid aan het einde van de lessen.

Wat betreft de reactie van de leerlingen: die keken de eerste dag wel een beetje raar op maar zij weten inmiddels ook niet beter. Ook voor hen is het op deze manier prettiger dan een docente die steeds maar weer vraagt om te herhalen wat zij gezegd hebben omdat zij het niet verstaan heeft. In een wat lawaaierige klas moest ik heel veel heen en weer lopen om met de verschillende leerlingen te kunnen praten. Ik moest dan heel dicht bij ze komen staan en mijn linkeroor ongeveer naast hun mond houden om ze te verstaan.  Dit was voor hen ook niet altijd even prettig. Wat ook handig is, is dat ik nu de juiste persoon kan aanspreken op hun geklets. Het protest van “ik heb niets gezegd” telt niet meer. Ik zie op mijn laptop uit welke microfoon het geluid komt.

Al met al, deze apparatuur is voor mij een zegening en ik denk dan ook dat ik het hiermee wel tot mijn 66ste kan volhouden.

Kitty, docent Frans

februari 2013